Yvonne, ons kuisvrouw

Deze voormiddag kwam ons Yvonne langs om eindelijk al ons verzameld stof van weken (eigenlijk is het maanden, maar wil nu ook niet overkomen als een vuile sloerie) ver op te kuisen, nadat we twee keer vruchteloos op haar hadden gewacht (door slechte communicatie van het interimkantoor).


Na heel wat onheilsberichten van anderen die een kuisvrouw in huis haalden (en ze even snel terug buiten zetten) keken we vol ongeduld uit naar deze heuglijke dag. Alles draaide echter wel positief uit: ze was een kwartier te vroeg (ik haat laatkomers, tenzij het mensen zijn die hun ‘entree’ mogen maken), ze kuiste een kwartier langer dan moest en alles is perfect proper (moest mijn zonnebril opnieuw bovenhalen om het te kunnen aanschouwen)… Over de ganse lijn content dus (alhoewel we natuurlijk nog liever een sexy kuisman hadden gehad, maar die stonden niet in de aanbieding… jammer). Nu nog hopen dat het blijft duren!
Tijdens haar vijf minuten sigarettenpauze wist ze bovendien gans haar privéleven inclusief alle miserie uit de doeken te doen… zoals enkel kuisvrouwen dat kunnen.