Bistro Steenstraete

Nu moet ik er toch echt eens werk van maken. Dit bericht met bovenstaande titel staat al een aantal weken in mijn to-do blogschrijfsels, maar het geraakt er maar niet uit. Vandaar…

Op 20 januari waren we naar trimestriele gewoonte nog eens in Bikschote (o in het West-Vlaams Bikschôte), waar mijn jeugdroots liggen. Gewoonlijk eten we daar een goed pak friet (zoals je die enkel maar bij Gerarda’s in Langemark kunt krijgen!) over de middag, maar deze keer kozen we ervoor om ’s avonds met de ganse familie naar bistro Steenstraete te gaan. We hadden ons aan typische West-Vlaamse (dus simpele) kost verwacht, maar het viel beter mee dan verwacht.
Wat?
Deze bistro bevindt zich in het gelijknamige gehucht Steenstrate. Steenstraete had het trieste wereldprimeur van de plaats waar voor de eerste keer gas (meer bepaald chloorgas) werd gebruikt in tijden van oorlog (22 april, 1915). Er voer zelfs ooit een stoomschip rond dat naar deze beruchte loopgravenoorlog, zoals je hier kunt lezen.
Lang geleden (jaren 1930) was het een simpel café voor vissers (want gelegen langs het Ieperleekanaal tussen de IJzer en Ieper waar ik vroeger als kind menig fietskilometers heb afgemaald) tot in 1988 toen het door de huidige eigenaars werd overgenomen. Ze maakten er geleidelijk aan een snackbar en ondertussen ook een heuse bistro van.
Ons verdict?
Je merkt direct bij het binnenkomen dat het voornamelijk nog een café is, waar gezinnen uit de streek (en in de zomer fietstoeristen) nog vaak hun toevlucht zoeken om wat te eten. Gelukkig had de familie met (luidruchtige) kinderen net gedaan met eten, zodat wij elkaar wel nog konden horen spreken. Het doet dan ook allemaal wat café-achtig aan en de zaal is ook niet echt gezellig te noemen, maar dat weet je vooraf als je naar daar trekt: je gaat er eten en daar blijft het bij…
Bart koos voor ciabatta met gerookte zalm, zongedroogde tomaat en pesto. Ik koos voor een simpele croque madame met groentjes (geen grote honger…). De bediening was vriendelijk en snel. De presentatie van de borden was verrassend en niet inspiratieloos: zo zat het spiegeleitje (dat van een monsieur een madame maakt) in een klein pannetje en de schikking van de borden waren aangenaam om te zien (fototoestel was echter niet in de buurt…). Dit alles smaakte ook nog eens meer dan behoorlijk. Geen klachten!
Score?
3 senseo’s - op de goeie weg!