Plankenweekend (deel 2): Ciske de Rat

Ons tweede plankenmoment van de week hadden we zaterdag met de musical Ciske de Rat.

Nadat in september de Vlaamse première had plaatsgevonden en alle BV’s laaiend enthousiast waren van deze voorstelling, wilden wij dat toch ook eens met eigen ogen (en vooral oren) nagaan. Gisteren was het dan zover en het bleek dat onze BV’s inderdaad niet gelogen hadden…
Ciske de Rat is bij de meesten wellicht gekend als film (1984), die op zijn beurt al gebaseerd was op een trilogie. Het vertelt het verhaal van het jonge boefje Ciske Vrijmoeth die het thuis erg moeilijk heeft met een feeks van een moeder en een vader die altijd van huis is als zeeman. De film had ik als jonge snotter al meerdere keren gezien en ondertussen staat ze ook te pronken op ons dvd-schap. Vooral de soundtrack “Krijg toch allemaal de kolere…” is razend populair:

De musical Ciske de Rat is een erg geslaagd sequel van de opgegroeide man Ciske (gespeeld door Danny de Munk zelf) die midden in de Tweede Wereldoorlog terugkijkt op zijn moeilijke jaren als kind. De zang- en acteerprestaties van de volwassen als de kindercast was voortreffelijk. Erg opmerkelijk hoe al die kinderen ongelooflijk goed hun teksten kennen en als nachtegaaltjes kunnen zingen. Verder was de musical als geheel echt af: alle decorwissels gingen vlekkeloos, de belichting was oogverblindend (figuurlijk dan) en vooral het scherm op de achtergrond bracht het geheel telkens in de juiste sfeer. Een welgemeende proficiat dus aan de technici! Ook de instrumentenbezetting was opmerkelijk: accordeon, bellen en klokken, draaiorgels,… gooiden ons recht in het Interbellum terug. De muziek is trouwens grotendeels geschreven door de frontzanger van Doe Maar, Henny Vrienten.
Misschien één klein minpuntje: soms was de tekst niet altijd even verstaanbaar. Het verhaal speelt zich namelijk in Amsterdam af en natuurlijk kan het Amsterdamse dialect ook hier niet ontbreken. Het is dus eventjes wennen aan dat platte taaltje. Danny de Munk is ook niet altijd even overtuigend als het wat emotioneler wordt, maar hij heeft nog steeds een stem als een klok!

Hier zien we de gekende soundtrack in de musical:

Deze musical verdient voor ons de volle 5 solsleutels – AAAAAAAAH! *flauwgevallen*