Tussen Pfalz en Rijn

Het is alweer een tijdje geleden dat we nog wat foto’s getoond hebben van onze Duitslandreis vorige zomer. We zijn net over halfweg als we het Nordpfälzer Bergland aandoen en richting Rijn rijden.

We vertrekken ook deze ochtend vroeg (zo rond 9u) uit onze B&B om langs de Weinstrasse nog enkele wijndorpjes aan te doen. Bad Dürkheim is er één van. Jaarlijks vindt er het bekendste en grootste wijnfeest van Duitsland plaats, en dat al sinds de middeleeuwen. Van een traditie gesproken! Daar staat dan ook niet voor niks het Riesenfass, het grootste wijnvat ter wereld uit 1934 met een inhoud van 1,7 miljoen liter. Het is jammergenoeg niet meer gevuld met wijn, want vandaag de dag is het een restaurant. Ook hier vinden we leuke beeldjes rond de plaatselijke fontein terug. Een beetje buiten het centrum liggen de indrukwekkende ruïnes van het benedictijnerklooster Limburg.

We maakten een omweg om Kaiserslautern (vooral gekend van zijn voetbalclub) te bezoeken, maar veel was daar niet te zien. Meer dan 60% van de stad werd dan ook vernield tijdens WOII. Het stadhuis is er een 84m hoge wolkenkrabber, gebouwd in 1968 als grootste stadhuis van Duitsland. Ook hier vinden we er een leuke fontein terug die verwijst naar de belangrijkste kenmerken van de stad (een opel-motor verwijst naar de Opel-fabriek, de naaimachine naar de Pfaff-fabriek, een voetbal,…). Ik amuseerde mij vooral met de “kledij” die naast de fontein stond… Kijk maar ‘ns naar de foto’s!

Kirchheimbolanden ligt midden het Bergland en is vooral pittoresk door de nog bestaande middeleeuwse stadsmuur, torens en poorten. Er zat er trouwens één of andere rare kwibus die mijn aandacht trok (zie foto).

Eindelijk konden we (quasi voor de rest van de reis) langs de Rijn rijden. Een eerste stop was Mainz, de hoofdstad van Rijnland-Palts en vooral de stad van Gutenberg, de uitvinder van de boekdrukkunst. Hij werd er echter niet rijk van, want hij ging als drukker failliet enkele jaren voor zijn dood. Het indrukwekkendste monument van de stad is dan weer de St. Martins Dom. Tussen de pijpestelen regen konden we enkele foto’s schieten van het immense gebouw. Tijdens de bouw van de kerk in de 11e eeuw had het tweemaal te kampen met branden, waardoor de bouw telkens van nul af aan moest herbeginnen. Uiteindelijk zou het uitgroeien tot het hoogtepunt van romaanse architectuur langs de Rijn. Er zijn nog andere bezienswaardige kerken in de stad, zoals de Augustinerkirche in rococo-stijl. Het interieur is ook erg overladen rococo. De plaatselijke keurvorst wou namelijk geen boerenkerk in zijn residentiestad. En de St. Ignazkirche dateert uit dezelfde periode (18e eeuw) en heeft een prachtige orgelkast.

Aan de overkant van de Rijn ligt Wiesbaden, de hoofdstad van de buurdeelstaat Hessen. Wordt ook wel het Nice van het noorden genoemd door het zachte klimaat, maar daar hebben wij niet echt veel van gemerkt. Het is in deze stad dat Elvis, die er zijn legerdienst had, zijn latere vrouw Priscilla Presley zou ontmoeten. Het hoogste gebouw van de stad is de Marktkirche. Een kerk die werd gebouwd toen deze stad hoofdstad van het hertogdom Nassau was (19e eeuw). We zien er trouwens Willem van Oranje-Nassau poseren voor zijn kerk. Het was in die tijd het grootste bakstenen gebouw van het hertogdom. Zoals de naam van de stad het al zegt, het is ook een plaats van kuuroorden. Het 20e-eeuwse Kurhaus met het bijhorende park is indrukwekkend. Wat verder komt aan de Kuchbronnen het hete water (66°) aan de oppervlakte piepen. En stomen deed het! Er komt maar liefst 500.000 liter zout bronwater per dag uit de 15 hete bronnen. Dat kan tellen!

Maar zoals je kon zien was het toen al ferm donker geworden en hadden we dringend nood aan ons bedje. Dat vonden we bij een vriendelijk madammeke vlakbij de stad. Goed om er de volgende dag opnieuw in te vliegen…